Hartgeruis bij een kind

Wat is het?

Een hartgeruis is een abnormaal vibrerend geluid dat de arts waarneemt bij het beluisteren van het hart met een stethoscoop. Dat geruis kan volkomen onschuldig zijn en het gevolg zijn door een snelle hartslag, zoals bij koorts. In dat geval spreken we van een fysiologisch hartgeruis. Het kan echter ook een teken zijn van een aangeboren hartafwijking zoals een opening in het tussenschot van het hart, een afwijking aan de hartklep of een vernauwing van de hoofdslagader.

Hoe vaak komt het voor?

Een hartgeruis wordt gehoord bij minstens 1 kind op 5, en soms bij meer dan de helft tijdens koortsperiodes. Ongeveer 1 kind op 100 heeft een aangeboren afwijking van het hart.

Hoe kun je het herkennen?

Bij een kind dat normaal eet en speelt, en normaal bijkomt in gewicht, is de kans op een ernstige hartafwijking klein. Tekenen van hartfalen door een aangeboren hartafwijking kunnen zijn: slecht zuigen, zweten, snelle en oppervlakkige ademhaling, koude handjes en voetjes en blauwe verkleuring van gelaat, tong, vingers en tenen. Blauwe verkleuring van de lippen is doorgaans onschuldig. Toch kan het soms zijn dat een gezond uitziend en levendig kind een ernstige hartafwijking heeft. Daarom wordt elk hartgeruis verder onderzocht.

Hoe stelt je arts de aandoening vast?

Ernstige hartafwijkingen worden meestal bij de geboorte vastgesteld na onderzoek van de baby door de kinderarts. De arts baseert zich hiervoor op:
– de aard van het geruis: blazend, ruw, tijdens de samentrekkingsfase of de ontspanningsfase van het hart…,
– de sterkte ervan, genoteerd op een schaal van 1 tot 6, waarbij 1 staat voor een zeer zwak en 6 voor een zeer sterk geruis,
– de plaats (links of rechts op de borstkas, onder het sleutelbeen, ter hoogte van de derde rib…).
Bij vermoeden van een ernstige hartafwijking zal bijkomend onderzoek gebeuren: echografie van het hart en eventueel een hartkatheterisatie, waarbij men in het hart kijkt met een minuscule camera.

Wat kun je zelf doen?

Wees als ouder alert voor de tekenen van hartfalen. Vooral bij zuigelingen is dat belangrijk. Tijdens de eerste 2 levensmaanden wordt een geruis altijd verder onderzocht. Een geruis bij een opgroeiend kind met koorts is meestal onschuldig. Panikeer niet te snel. Leg je kind dan ook geen bijzondere beperkingen op. Het mag rustig ravotten en sporten. Vraag na of er in de familie gevallen van erfelijke hartafwijkingen voorkomen. Deze informatie is nuttig voor de arts.

Wat kan je arts doen?

Aangeboren hartafwijkingen vereisen meestal een chirurgische ingreep. Daarom zal de arts je altijd verwijzen naar een kindercardioloog. Zo nodig wordt eerst het hartfalen aangepakt. Pas als de situatie stabiel is, gebeuren de nodige onderzoeken om tot een exacte diagnose te komen. Daarna informeren de chirurgen je over de meest aangewezen behandeling. Gelukkig gebeuren steeds meer ingrepen via een hartkatheterisatie, en is een open hartoperatie veel minder nodig dan vroeger.
Om ontsteking van het hartzakje te voorkomen, wordt voor sommige ingrepen een eenmalige dosis antibiotica toegediend.

Bronnen

www.ebmpracticenet.be
www.hartziekte.be

verschenen op 13/05/2015
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s