Ontstoken nagel (paronychium) en ingegroeide nagel

Wat is het?

Nagels beschermen de zenuwuiteinden van de toppen van vingers en tenen. Nagels groeien levenslang met ongeveer 2 tot 3 mm per maand. De nagel hangt aan de onderzijde vast aan het nagelbed. Aan de basis zit hij onder een huidrand: de nagelriem. De randen zijn wat naar beneden geplooid en zitten in de nagelwand.
Paronychium is een infectie van de nagelwand. De oorzaak is meestal een bacterie (Staphyloccoccus aureus), die de nagelwand besmet via een kleine wonde of langs de rand van een ingegroeide nagel. De infectie kan acuut of chronisch zijn. De chronische vorm komt vooral voor bij mensen die beroepshalve veel in contact komen met water, en bij kinderen die op de vingertjes zuigen.
Bij een ingegroeide nagel groeit de rand van de nagel in het weefsel van de vinger of de teen.

Hoe kun je het herkennen?

Bij een acuut paronychium stopt de nagel met groeien en kan hij gedeeltelijk loskomen. Dikwijls treedt er verkleuring op en vormt er zich vocht of etter onder de nagelplaat (i.e. de zichtbare bovenkant) die de nagel soms wat naar boven duwt. Ook aan de nagelwand kan zich etter vormen.
Bij een chronisch paronychium zijn er in het begin eveneens tekenen van een infectie. Na een tijdje vormt er zich granulatieweefsel (‘wild vlees’) aan de nagelrand dat zelfs over de nagelrand kan groeien. Ingeval de teennagel is aangetast is ook de teen pijnlijk, rood en gezwollen, zodat je geen nauwe schoenen meer kunt verdragen.

Hoe stelt je arts de aandoening vast?

Meestal wordt de diagnose op het zicht gesteld. Bij chronische gevallen zal de arts je vragen naar je beroep. Soms wordt een beetje etter afgenomen met een wattenstaafje, en opgestuurd naar een labo om de onderliggende bacterie te kennen.

Wat kun je zelf doen?

Bij een beginnende infectie kun je de vinger of teen dagelijks ontsmetten met bijvoorbeeld isobetadine, of een ontsmettingsmiddel op basis van chloorhexidine als je allergisch bent aan joodhoudende oplossingen.
Wordt de aandoening chronisch, dan is een tijdelijke werkonderbreking soms nodig om langdurige blootstelling aan water een tijdje te vermijden.
Draag geen te nauwe schoenen. Soms kan een medische pedicure verlichting geven. Die kan de rand van de nagel wat oplichten, zodat hij niet verder ingroeit.

Wat kan je arts doen?

Bij acuut paronychium zal de arts de etterende nagelwand insnijden en de etter verwijderen. Daarna moet je tweemaal per dag een ontsmettend badje nemen, en nadien een antibiotische zalf aanbrengen. Meestal volstaat dit. Bij ernstige, snel toenemende infecties zijn ook antibiotica in pilvorm nodig. Men kiest dan voor een geneesmiddel dat specifiek actief is tegen stafylokokken.
Bij chronisch paronychium met vorming van granulatieweefsel zal onder plaatselijke verdoving een stukje van ongeveer 5 mm van de nagelrand worden weggesneden. De gemaakte groeve in de nagel wordt daarna behandeld met fenol. Dit stukje van de nagel zal dan niet meer terug aangroeien. Je nagel is dan wat kleiner, maar kan niet meer ingroeien.

Bronnen

http://www.ebmpracticenet.be

verschenen op 15/07/2014
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s