Helpen cactusvijgen tegen een kater?

foto bij artikel Helpen cactusvijgen tegen een kater?

In het nieuws

De vrucht van de cactusvijg zorgt ervoor dat je je beter voelt na een avond iets te diep in het glaasje te hebben gekeken. Slechts een of twee cactusvruchten verzachten de kater.

Waar komt dit nieuws vandaan?

Cactusvijgen zijn stekelige vruchten afkomstig uit Zuid-Amerika, waar ze een lange traditie hebben van geneeskrachtige plant. Rode cactusvijgen, hun sap of extracten verwerkt in supplementen (Opuntia ficus indica), worden aanbevolen bij maaglast, vetstofwisselingsstoornissen en om te vermageren. Ook in onze contreien is de interesse gewekt. Cactusvijgen verwerven stilaan de status van ‘superfood’: sap op basis van cactusvijg en cactusvijgsupplementen worden ook aanbevolen om een kater te verzachten na een nachtje doorzakken. De vrucht zou misselijkheid voorkomen of verminderen en de geest weer helder maken. Je zou de extracten net zo goed voor als na het drinkgelag kunnen inzetten.

Bron

http://nl.healthmedblog.com/pijn/hoe-je-kater-snel-te-verwijderen/

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Tot nog toe bestaat er geen enkel degelijk wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van cactusvijg of -extracten op de gezondheid, laat staan als antikatermiddel. Bovendien is niet bekend of dergelijke supplementen de gezondheid kunnen schaden. Het sap van cactusvijgen, dat steeds vaker terug te vinden is in supermarkten, bevat erg veel suiker. Daarom kan je er beter zuinig mee omspringen.

De beste manier om een kater te voorkomen is niet of weinig drinken of veel water drinken tussen de alcoholische dranken door. Goede tips om een kater te voorkomen of verzachten vind je hier: https://www.alcoholhulp.be/kater-voorkomen.

Conclusie

Er duikt een nieuw antikatermiddel op: cactusvijg, verwerkt in capsules of als sap te vinden in de supermarkt. Een werking tegen katers is echter nooit aangetoond.

Referenties

Cochrane Österreich

http://www.medizin-transparent.at/kaktusfeige-hilfe-gegen-kater

klokje bij datum van publicatie verschenen op 12/12/2016 | Cebam

Spataders


Minder last van spataders

Spataders zijn verzwakte en uitgezette aders. Spataders die dicht onder de huid van de benen lopen, zijn zichtbaar als zachte, blauwkleurige, kronkelend verlopende verdikkingen. Naast hun minder fraaie uiterlijk kunnen spataders ook de oorzaak zijn van pijnlijke en opgezette benen. Soms kunnen ze leiden tot open wonden.

Oorzaken
Normaal wordt het zuurstofrijke bloed door het hart via de slagaders (dieper gelegen) naar het gehele lichaam gepompt, het zuurstof arme bloed wordt vervolgens via de aders naar het hart teruggestuwd. Maar bij spataders loopt dit tweede deel gedeeltelijk mis. Een verhoogde druk in de beenaders of onvoldoende sluitende kleppen in de beenaders kunnen hiervan de oorzaak zijn. Deze kleppen moeten ervoor zorgen dat het zuurstofarme bloed onder invloed van de zwaarte kracht niet terug naar onder vloeit.
Door deze malfunctionaliteiten hoopt het bloed hoopt zich op in de aders, vooral van de onderste ledematen en wordt het bloed trager naar het hart afgevoerd. Normaal zorgt het bloed ook voor de afvoer van vocht. Maar doordat het het bloed niet goed weggevoerd wordt, kan er zich vocht in de weefsels van het been en de voet beginnen opstapelen. Deze zwellen hierdoor op. Dit verschijnsel wordt oedeem genoemd. Het veroorzaakt het typische zware en pijnlijke gevoel in de benen.
Mogelijke oorzaken van spataders zijn een zwangerschap (omdat de vergrote baarmoeder de aders in de buik kan dichtdrukken en zo een verhoogde druk in de beenaders veroorzaakt), een tromboflebitis en zwaarlijvigheid. Sommige mensen worden ook geboren met defecte of onvoldoende aderkleppen.
Spataders komen voor bij één op tien mensen. Vrouwen hebben tweemaal zo vaak spataders dan mannen.

bron afbeelding:http://www.stjansdal.nl/patienten/folders/chirspatader.htm

Dikke zomerbenen
Op warme dagen kan de hinder van spataders nog toenemen. Wanneer de temperatuur oploopt, kan het lichaam zijn overtollige warmte slechts moeizaam kwijt. Een van de manieren waarop dit gebeurt, is door het verwijden van de oppervlakkige bloedvaten in de huid. Het bloed stroomt dan dicht onder het lichaamsoppervlak zodat de warmte gemakkelijker afgegeven kan worden aan de buitenlucht. Dit bloed komt dus in aders terecht die reeds verzwakt zijn. De spieren van de verzwakte aders worden aangezet om zich te ontspannen. Bovendien wordt er meer bloed naar deze aders gestuwd. De verzwakte aders worden daardoor extra belast. Het bloed blijft nog langer staan, het oedeem wordt erger, de pijn en de hinder worden nog erger.
Behandeling
Aderspatten genezen kan voorlopig nog niet. De artsen beschikken wel over een aantal mogelijkheden om de verzwakte aders te behandelen. Ze kunnen ze bv. wegsnijden, ze laten verschrompelen met inspuitingen, laserstralen, enz. Of en zo ja welke behandeling zal worden toegepast is afhankelijk van de ernst en de omvang van de spataders en de concrete klachten.
Het is bijgevolg belangrijk om tijdig in te grijpen en te voorkomen dat de spataders tot ernstige problemen kunnen leiden. Dit geldt vooral voor mensen die gemakkelijk last krijgen van zware benen, bv. voor mensen met een staand beroep, wanneer er in uw familie veel aderspatten voorkomen en voor zwangere vrouwen.
Drukkousen
Draag op warme dagen speciale steunkousen die te koop zijn in de apotheek. Drukkousen zijn één van de beste manieren om klachten bij spataders te helpen voorkomen. Ze bieden de aders in de benen immers een zekere ondersteuning en helpen voorkomen dat ze overmatig uitzetten. Ze verminderen zo alvast een verergering van de klachten. Draag ze van bij het opstaan.
Drukkousen geven op warme dagen misschien een iets minder fris gevoel, maar het extra comfort maakt veel goed. Losse kousen zijn frisser dan panties, maar u moet opletten dat de kousenboord niet knelt. Knellende kousenboorden kunnen de klachten immers nog verergeren. Vermijd trouwens alle kledingstukken die de bloedsomloop in je benen kunnen hinderen.
Wanneer drukkousen niet voldoende helpen, kan het nuttig zijn om de overstap te maken naar echte compressiekousen. Deze sluiten zeer nauw rond het been en bieden een veel betere steun dan de gewone drukkousen. Ze moeten zo nauwkeurig passen dat ze per been afzonderlijk gemaakt worden op basis van metingen door een arts die hierin ervaring heeft.
Compressiekousen hebben echter het nadeel dat ze duur zijn en vaak slechts in een beperkt kleurengamma. Het is onbegrijpelijk dat fabrikanten nog steeds niet beseffen dat deze kousen er ook vrolijk mogen uitzien.
Andere tips

• Houd je benen uit de zon. Zonnebaden is geen goed idee wanneer je last hebt van aderspatten. De rechtstreekse warmte van de zon zorgt immers voor een extra uitzetting van de aders in je benen. Zet je liever in de schaduw van een boom of struik.
• Om dezelfde reden is een sauna of een Turks bad geen goed idee.
• Ook het ontharen van de benen met warme was is af te raden.
• Koude douches van de benen zijn bij warm weer evenmin aangeraden. De aders trekken er wel door samen, maar zetten in een reactie nadien vaak extra uit. Wanneer je de benen toch wil spoelen, neem je best een lauwe douche met water op lichaamstemperatuur.
• Blijf niet te lang aan een stuk zitten of rechtstaan. Indien u een zittend beroep hebt, moet u geregeld, minstens om de 20 minuten zeg maar, even opstaan en rondwandelen. Hebt u een staand beroep, ga dan af en toe even zitten.
• Af en toe even gaan liggen, bv. bij een middagdutje, kan helpen. Leg de benen daarbij liefst wat hoger dan het hart. Dit bevordert het wegvloeien van het bloed en helpt een eventueel oedeem afnemen. Dit geldt trouwens ook voor het slapen. Ook indien u in een ‘luie’ zetel ligt, is het aan te raden om de voeten omhoog te leggen op een stoel of een speciaal voetbankje.
• Zeul niet met zware lasten. Bij een zware hefinspanning worden de aders in de benen extra onder druk gezet, waardoor ze verder kunnen uitzetten. Vraag eventueel of andere mensen u kunnen helpen om zware voorwerpen op te heffen of verdeel de last in meerdere kleine pakjes die niet zo zwaar zijn.

Sport
Tot de beste remedies tegen spataders behoren sporten waarbij u de beenspieren aanspreekt, zoals joggen, wandelen, fietsen, zwemmen en allerhande lichte beenoefeningen. Wanneer de beenspieren samentrekken, drukken zij de aders samen die diep in het been lopen. Daarbij wordt het bloed weggeperst, zodat de zwelling van de aders tegengegaan wordt.
Wandelen dient wel tegen een flink tempo te gebeuren,waarbij u de indruk krijgt dat u zich moet inspannen. Een stevige strandwandeling over het losse zand is bv. uitstekend. Langs markten of etalages slenteren, kan u echter niet tot wandelen rekenen. De spieren moeten daarbij immers te weinig inspanning leveren om enig effect te hebben op de diepe aders in het been.
Er bestaan ook enkele eenvoudige, maar nuttige oefeningen die u nagenoeg overal kan uitvoeren. Zo kan u bv. afwisselend op de hielen en op de tippen gaan staan. Krul de tenen zoveel mogelijk naar boven wanneer u op de hielen staat zodat u voelt dat je kuiten gespannen worden. Zorg echter wel voor de nodige steun wanneer uw evenwicht niet al te best is.

Al het nieuws

Verbetert een MRI-scan in de zwangerschap de diagnose van hersenafwijkingen?

foto bij artikel Verbetert een MRI-scan in de zwangerschap de diagnose van hersenafwijkingen?

In het nieuws

Onderzoekers vinden dat zwangere vrouwen MRI-scans moeten krijgen als er vermoed wordt dat hun ongeboren kind een hersenafwijking heeft. MRI’s blijken zulke beperkingen goed op te kunnen sporen.

Waar komt dit nieuws vandaan?

Tijdens de zwangerschap krijgen vrouwen een drietal echografieën die abnormaliteiten aan het licht kunnen brengen. Wanneer daarbij een ernstige hersenafwijking wordt vastgesteld, verkiezen ouders soms het afbreken van de zwangerschap. Af en toe blijkt de echografische diagnose echter niet correct en wordt een gezonde baby geaborteerd. Om dergelijke drama’s te voorkomen zochten Britse onderzoekers uit of het zin heeft om een zwangere vrouw een MRI-scan (magnetische resonantie, de ‘i’ staat voor imaging) te laten ondergaan om de hersenen van de foetus beter te kunnen beoordelen. Ze onderzochten 570 zwangere vrouwen waarbij een hersenafwijking was vastgesteld bij de foetus op echografie (1). Alle vrouwen werden uitgenodigd voor een MRI-scan van de foetus. Daarbij werden de deelneemsters in twee groepen verdeeld. In groep 1 (369 vrouwen) was de echografische diagnose gesteld tussen 18 en 24 weken en in groep 2 (201 vrouwen) na 24 weken. Aan de artsen die de echografie hadden uitgevoerd werd gevraagd hoe zeker ze waren van hun diagnose: van zeer onzeker tot zeer zeker. Door de MRI-scan verbeterde de diagnostische nauwkeurigheid met 23% in groep 1 en met 29% in groep 2. Dat bracht de nauwkeurigheid op 93% voor de combinatie echografie en MRI, tegenover 68% voor echografie alleen. De MRI veranderde het verdere beleid voor 1 op 3 zwangerschappen waarbij een hersenafwijking bij de foetus gevonden was. De onderzoekers houden daarom een pleidooi voor een aanvullende MRI in geval men via echografie een afwijking vindt in de hersenen van de foetus.

Bron

(1) Griffiths PD, Bradburn M, Campbell MJ, et al. Use of MRI in the diagnosis of fetal brain abnormalities in utero (MERIDIAN): a multicentre, prospective cohort study. The Lancet. Published online December 14 2016

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Tijdens het eerste zwangerschapstrimester moeten MRI-scans absoluut vermeden worden, maar later in de zwangerschap kan het desnoods wel. In zeldzame gevallen van vermoedelijke hersenafwijkingen kunnen ze waardevolle bijkomende informatie verschaffen die in dit geval levensreddend kan zijn, zo toont deze studie.

Toch zijn er enkele kanttekeningen te maken. Zo wisten de radiologen die de MRI uitvoerden vooraf hoe zeker hun collega’s waren over wat ze gezien hadden op echografie. Dat kan het oordeel van de radiologen beïnvloed hebben. Bovendien werd de MRI tot 2 weken na de echografie uitgevoerd, wat lang is in een zwangerschap: het kan best dat afwijkingen die nog twijfelachtig waren op de echo, na 2 weken veel duidelijker aanwezig waren en daarom beter te zien waren op de scan.

Conclusie

Alvorens cruciale beslissingen te nemen (zoals een abortus) na vaststelling van foetale hersenafwijkingen op een prenatale echografie, kan het nuttig zijn een aanvullende MRI-scan te nemen. Een scan verbetert de nauwkeurigheid van de diagnose.

Referenties

http://www.nhs.uk/news/2016/12December/Pages/MRI-scans-in-pregnancy-improve-diagnosis-of-brain-defects.aspx

klokje bij datum van publicatie verschenen op 19/12/2016 | Cebam

Gebruiken kinderen eerder drugs als hun moeder rookte in de zwangerschap?

 

foto bij artikel Gebruiken kinderen eerder drugs als hun moeder rookte in de zwangerschap?

In het nieuws

Roken beïnvloedt het genetisch materiaal van het kind, waardoor het later meer gevaar loopt op allerhande verslavingen. Dat melden onderzoekers.

Waar komt dit nieuws vandaan?

Onderzoekers van King’s College in Londen volgden een grote groep kinderen van voor de geboorte tot op volwassen leeftijd. De kinderen maakten deel uit van een grote studie, genaamd ALSPAC, die startte in 1990 in Engeland. Alle kinderen waren geboren in 1991 en 1992 en de ouders gingen akkoord met de opvolging.

Op verschillende momenten werd DNA verzameld: bij de geboorte en op 7-jarige leeftijd. Dit DNA werd onderzocht op epigenetische wijzigingen (veranderingen aan het DNA zonder dat de genen zelf veranderen). Epigenetische wijzigingen ontstaan onder invloed van omgevingsfactoren, bijvoorbeeld een rokende moeder). Verder werden de kinderen bevraagd op 14, 16 en 18 jaar over hun alcohol-, tabak- en cannabisgebruik. De onderzoekers keken ook naar het gedrag van de moeder in de zwangerschap met aandacht voor roken, mentale gezondheid en stressvolle gebeurtenissen. Van de oorspronkelijke groep van 14.000 kinderen beschikte men uiteindelijk over alle opgesomde gegevens van slechts 244 kinderen. Op deze groep werden de nieuwe analyses uitgevoerd (1).

De belangrijkste conclusie was dat er meer epigenetische wijzigingen gevonden werden in het DNA van de pasgeborene wanneer de moeder gerookt had in de zwangerschap. Deze groep liep op latere leeftijd ook meer risico op drug- en alcoholgebruik.

Bron

(1) Cecil CAM, Walton E, Smith RG, et al. DNA methylation and substance-use risk: a prospective, genome-wide study spanning gestation to adolescence. Translational Psychiatry. Published online December 6 2016

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Het is helemaal niet zeker dat deze epigenetische veranderingen die de onderzoekers aantroffen in het navelstrengbloed van sommige pasgeborenen, wiens moeder rookte in de zwangerschap, oorzaak zijn van later middelenmisbruik. Daarin spelen veel meer factoren een rol dan het rookgedrag van de moeder. Meer nog, dezelfde wijzigingen waren niet langer aanwezig in het genetisch materiaal op 7 jaar. Bovendien is van ander onderzoek bekend dat een zekere aanleg van middelenmisbruik in de genen zit en familiaal aanwezig is.

Vrouwen roken best niet in de zwangerschap, dat spreekt vanzelf. Roken wordt in verband gebracht met vroeggeboorte en miskraam, zo is eerder aangetoond.

Laat zwangerschap nog een mooie tijd zijn voor toekomstige ouders.

Conclusie

Britse onderzoekers vinden meer epigenetische wijzigingen in het bloed van pasgeborenen wanneer de moeder in de zwangerschap rookt. Deze kinderen zouden op latere leeftijd gevoeliger zijn voor alcohol- en cannabismisbruik. Of het één met het ander te maken heeft, is zeer de vraag. Bij middelenmisbruik spelen zeer veel factoren een rol.

Referenties

http://www.nhs.uk/news/2016/12December/Pages/Child-more-likely-to-use-drugs-if-mum-smoked-when-pregnant.aspx

klokje bij datum van publicatie verschenen op 09/12/2016 | Cebam

Leef je langer met een handvol noten per dag?

foto bij artikel Leef je langer met een handvol noten per dag?

In het nieuws

Elke dag een handvol noten eten: volgens recent onderzoek helpt deze eenvoudige truc om het risico op hartziekten, kanker, luchtwegaandoeningen en diabetes stevig te beperken.

Waar komt dit nieuws vandaan?

Over noten is al veel onderzoek verricht. Volgens sommige studies zorgen ze voor een langer leven, terwijl andere studies dat niet bevestigen. Noorse wetenschappers doorzochten wetenschappelijke databanken op zoek naar alle goed uitgevoerde studies waarin een verband onderzocht was tussen notenconsumptie enerzijds en hart- en vaatziekten, kanker en algemene doodsoorzaken anderzijds. In totaal vonden ze twintig goed uitgevoerde observationele studies. Ze vonden daarentegen geen placebogecontroleerde studies over notenconsumptie. Dit is niet verwonderlijk, want dan zou je mensen in de placebogroep moeten verbieden om ooit noten te eten, wat niet haalbaar is.

Op de twintig verzamelde observationele studies deden ze een analyse (1). Twaalf studies vonden dat 28 gram noten per dag (grosso modo een handvol) het risico op hart- en vaatziekten met 21% vermindert. Negen studies vonden dat een handvol noten per dag het risico op gelijk welke kanker met 15% vermindert. Noten doen het daarbij beter dan pindanoten (deze laatste zijn ook geen echte noten). Vijftien studies vonden dat regelmatige noteneters iets minder risico lopen op overlijden door ziekten van de luchtwegen en diabetes.

Globaal genomen werd besloten dat noten het risico verminderen op hart- en vaatziekten, kanker en vroegtijdig overlijden door diabetes en luchtwegaandoeningen. Een handvol noten per dag zou volstaan.

Bron

(1) Aune D, Keum N, Giovannucci E, et al. Nut consumption and risk of cardiovascular disease, total cancer, all-cause and cause-specific mortality: a systematic review and dose-response meta-analysis of prospective studies. BMC Medicine. Published online December 5 2016

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

De studie kan niet bewijzen dat het hier gaat om een rechtstreeks effect van dagelijkse notenconsumptie. Het is best mogelijk, en zelfs waarschijnlijk, dat mensen die dagelijks een handvol noten eten er over het algemeen een gezondere levensstijl op na houden: meer bewegen, minder overgewicht, minder alcohol, minder roken, … Dat onderscheid konden geen van de opgenomen studies maken. Het is onmogelijk te onderzoeken wat het aandeel is van noten eten in de gunstige effecten van een gezonde levensstijl. Noten zijn gezond en bevatten ‘goede’ vetten. Ze zijn overigens niet te verwarren met gezouten pindanootjes die veel minder thuishoren in een gezond dieet.

De aanbeveling van 28 gram (of een handvol) is met een korreltje zout te nemen. In deze studie moesten mensen hun notenconsumptie inschatten, en dat lukt niet op enkele grammen. Te veel noten zouden echter te veel calorieën aanbrengen, wat het gezondheidseffect weer niet ten goede komt.

Conclusie

Onderzoekers vinden dat dagelijks een handvol noten eten het risico op allerlei ziektes en vroegtijdig overlijden vermindert. Of dat enkel een effect is van noten, is eerder onwaarschijnlijk. Het is best mogelijk dat mensen die geregeld noten eten er gezondere levensgewoonten op nahouden. Overigens zijn noten niet te verwarren met gezouten pindanootjes, die hier niet meetellen.

Referenties

http://www.nhs.uk/news/2016/12December/Pages/Handful-of-nuts-cuts-heart-disease-and-cancer-risk.aspx

klokje bij datum van publicatie verschenen op 13/12/2016 | Cebam

Houdt het dragen van een mondmasker fijnstof tegen?

foto bij artikel Houdt het dragen van een mondmasker fijnstof tegen?

In het nieuws

Stofmaskers of mondkapjes kunnen een goede bescherming bieden tegen fijnstof, zo lezen we op diverse websites die deze maskers te koop aanbieden. Een masker dat voldoet aan de Europese kwaliteitseisen filtert ten minste 94% van de fijnstofdeeltjes.

Waar komt dit nieuws vandaan?

De verkoop van mondmaskers zit in de lift. In sterk vervuilde Aziatische steden is het dragen van een mondkapje al goed ingeburgerd en ook bij ons tracht men er een trend van te maken (1). Doel van zo’n maskertje is sterk vervuilde lucht filteren, zodat kleine zwevende stofdeeltjes niet worden ingeademd. Fijnstof met een diameter kleiner dan 2,5 micrometer wordt PM2,5 genoemd. Het kan diep doordringen in de longen en daarom heeft dit fijnstof op termijn de grootste impact op de gezondheid. Blootstelling aan PM2,5wordt in verband gebracht met een groter risico op hartinfarct, beroerte, hartritmestoornissen, longkanker, ontwikkelingsstoornissen bij kinderen en groeiachterstand van embryo’s. Volgens Europees onderzoek daalt de gemiddelde levensverwachting in ons land met gemiddeld 13 maanden ten gevolge van blootstelling aan fijnstof. In steden, zoals Antwerpen, kan dit zelfs oplopen tot 2 jaar. Op het platteland is de impact minder groot.

Fijnstof boezemt angst in, en een mondmasker, al dan niet uitgerust met extra stoffilter, wekt alvast de indruk dat men minder fijnstof inademt. Sommige fabrikanten beweren zelfs dat hun maskers tussen 94 tot 99% van alle fijnstof filteren.

Bron

(1)www.vogmask.com

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Mondmaskers worden getest in laboratoriumomstandigheden en daar houden ze inderdaad minstens 94% van het fijnstof groter dan 0,3 micrometer tegen. In een laboratoriumtest sluit zo’n masker perfect aan, terwijl dat in reële omstandigheden helaas onmogelijk is. Een mondmasker past nooit perfect op het gezicht (vacuüm), er zijn steeds ‘lekken’ waarbij lucht tussen masker en hoofd glipt en ongefilterd wordt ingeademd. Meer nog, lucht gaat preferentieel langs deze lekken, want dat is de weg van de minste weerstand. Wie een mondmasker draagt, ademt dus vooral de lucht langs het masker in. Daardoor daalt de filterfunctie van het mondmasker drastisch in vergelijking met de maskers in labotests. Bovendien passeren schadelijke gassen, zoals zwaveldioxide en stikstofoxides, gewoon door de filter heen.

In Azië werd de impact van het dragen van een mondmasker bij hartpatiënten in Peking in reële situaties getest en de resultaten waren erg twijfelachtig. De dragers voelden zich subjectief wel beter: ze waren minder ongerust, maar het effect op de gezondheid was minimaal.

Conclusie

Het dragen van een mondmasker in sterk vervuilde lucht, met als doel minder fijnstof in te ademen, heeft weinig zin. Zo’n masker zit namelijk nooit vacuüm op je aangezicht, waardoor veel vervuilde lucht tussen hoofd en masker glipt.

Referenties

Tijdschrift voor Geneeskunde 2016;72:1374-1376 (DOI :10.2143/TVG.72.23.2002237)

klokje bij datum van publicatie verschenen op 14/12/2016 | Cebam | geschreven door Marleen Finoulst